Himalaje – to najwyższe góry i zarazem najwyższy łańcuch górski na Ziemi.

Himalaje położone są na południu Azji, łańcuch ciągnie się na ponad 2.500 km długości oraz 250 km szerokości. Łańcuch górski Himalajów leży na terenach, które należą do: Bhutanu, Nepalu, Chin (Tybetu), Indii oraz Pakistanu. Himalaje składają się z trzech głównych pasm, czyli: Siwilk, Małe Himalaje, oraz Himalaje Wielkie. Wielkie Himalaje są to szczyty przekraczające 8000 metrów wysokości, tam najniżej położone przełęcze, leżą przeważnie około 4000 metrów i więcej wysokości. Od strony wschodniej, pasmo to ograniczone jest doliną Brahmaputry, a od strony zachodniej - Indusu. Z kolei wierzchołki Himalajów Małych osiągają średnie wysokości 2400 metrów wysokości. Pasmo najniższe, nazywane Siwalik rozciąga się wzdłuż całego systemu od Brahmaputry do Indusu, a jego wysokość nie przekracza 2000 m n.p.m. Najwyższym szczytem Himalajów jest o wysokości Mount Everest 8850 m n.p.m.
Nazwa "Himalaje" pochodzi z sanskrytu i znaczy "siedziba śniegów" (z himá, "śnieg", oraz ālaya, "siedziba").

Pasmo Himalajów rozdziela Nizinę Hindustańską od Wyżyny Tybetańskiej. Od strony południowej, stoki gór są pod okresowym działaniem wiatrów tzw. monsunów. W okresie letnim, w Himalajach pojawiają się znaczne opady. Z kolei od strony północnej stoki znajdują się w strefie oddziaływania klimatu zwrotnikowego, chłodnego i suchego. Wysoko w górach bardzo często zdarzają się silne wiatry, dochodzące do prędkości 150 km/h, często zdarzają się też nagłe załamania pogody. Wysoko w górach mrozy przekraczają -25°C w lecie, a zimą temperatura spada do -40 °C.